tederheid

zonder woorden

sprekende ogen

in tederheid gehuld

omzwachtelde liefheid

nooit een slecht woord

steeds de liefste glimlach

altijd een strelende hand

pleister bij verwonding

vertederd kijken ogen

tuiten lippen vooruit

spreken de gebaren

van warm behagen

geven van genot

is zowat de grootste reden

pas tevreden als ’t gevoel

vooral warmte is

woorden

gefluister
gelach
spottende stemmen

een schreeuw

geruzie

sussende woorden

een emotiestorm komt op mij af

overal hoor ik verschillende tonen

verstikkend

wil het niet meer horen

sluit mij ervan af

blijf nieuwsgierig

spits mijn oren

kan het niet begrijpen

alles schiet als een spervuur over mij heen

zwetend word ik wakker

gevlucht

een land waar de belofte op een goed leven wacht

een goed leven voor je kinderen

onderwijs, werk

weg van conflicten met een ander volk

doch

waar kan je terecht

bij wie kan je te rade

wie zal je helpen, als overleven moet

als hier de wereld toch niet zo rooskleurig is als gezegd

als hier toch niet automatisch werk te krijgen is 

alles voor je kinderen

dat zij een goede toekomst tegemoet gaan

dat zij een goede job kunnen krijgen

daarvoor wil je alles geven

daarvoor zal je alles geven

zelfs je eigen persoon, je eigen wil

alles wil je voor je kinderen doen

hier, want ginder kan het niet lukken

je kan niet meer terug, wat staat jou daar te wachten

je wil niet meer terug

want je bent van dit nieuwe land beginnen houden

je begint je hier thuis te voelen, maakt vrienden

doch werk vinden blijft zo moeilijk

voor werk dien je van hier te zijn

de taal te spreken, de mentaliteit te hebben

anders overleef je dat niet

alles wil je geven voor je kinderen

dat zij hier een toekomst vinden

alles zal je doen

zodat zij hier gelukkig zullen leven

ondertussen geef jij je

leef jij geen eigen leven

is dit jouw toekomst?

vat vol bitterheid

vat vol bitterheid

bijtende tong

steeds weer afreageren

op iemand die er toevallig komt

splijtende woorden

vol van haat

bitsige reacties

tegen ieder die er staat

blijven zeuren

jezelf steeds beklagen

je verlaten voelen en alleen

je hebt een hart van steen

iedereen aanvallen

niemand kan iets goed doen

jij bent slachtoffer

op jou hebben ze het gemunt

jij deed nooit iets verkeerd

jij vroeg nooit teveel

jij hebt daar recht op

jou moeten ze alles geven

toevallig geboren

aan de juiste kant

wil je niets weten van een ander

want jij bent geen ‘buitenlander’

Rollebol

 

Rollebol loopt naast Schaartjesliep

En wil met mondje gaan heel diep

Tot knolletje roept hij heel hard piep

Zodat het beertje bang van hem wegliep

Droevig vraagt Rollebol aan Schaartjesliep

Wat er dan met zijn woorden toch zo verkeerd liep

Hij had toch niets gedaan of gezegd in het geniep

En zo was zijn verdriet zo ontzettend diep