een verdorven scheet

een verdorven scheet

al heeft hij het niet breed

laat zich aan luxe hangen

laat zich door reclame vangen

en wordt een arme drommel

gaat teleurgesteld aan de bommel

bedelen

vragen om geld

vragen om aandacht

vragen om respect

vragen om te leven

aan de kant van de weg

toch nog in het zicht

hopen op een blik

hoofd weggestoken tussen schouders

ogen naar de grond

handpalm omhoog

verweerd en verkleumd

in oude jas en broek

muts rafelt over de oren

om beetje warmte te maken

karton gevonden aan een winkel

geeft zachtheid op de grond

staren naar de stenen

niet durven omhoog te kijken

daar zit je dan

aan de kant

even kijken naar de passant

hand omhoog

bedelen om geld

bedelen om aandacht

orkaan

wind huilt en geeft te kennen

snel te zullen zijn

neemt alles mee wat te los zit en nog meer

en verwoest voor velen een droom

angstig kruipen ze weg

om niet mee weg te vliegen

en slachtoffer te worden

van pijn aan de botten

pijn in het hart zal blijven

over verloren rijkdom

die er al niet was

hutten die werden weggeblazen

de oogst waar zo hard was voor gezwoegd

alles verdwijnt met de orkaan

tussen wrakken en wortels

omgevallen bomen en aangespoeld vuil

moeten ze wachten op hulp

die niet komen zal

vergeten wereldland

schrijven

begeesterd

bekijk ik een werk

dat nooit af wil geraken

wanneer ik een strofe herlees

zal er nog een lijn bij moeten

een anekdote of een rijm

iets dat me nog te binnen schiet

waarvan ik zeg

dit mag er niet bij ontbreken

steeds

komen nieuwe gedachten

bij mij op

en willen een nieuw leven scheppen

waardoor een andere wending

de nuance belangrijk maakt

en altijd

wil ik naar de perfectie

om uit te drukken

wat ik op dat moment

ervaar

maar met een nieuw moment

komen andere meningen

die ook belangrijk zijn

naar boven drijven

en maken zo

een verhaal zonder einde

tot het op een dag

bruusk zal worden afgebroken