schrijven

begeesterd

bekijk ik een werk

dat nooit af wil geraken

wanneer ik een strofe herlees

zal er nog een lijn bij moeten

een anekdote of een rijm

iets dat me nog te binnen schiet

waarvan ik zeg

dit mag er niet bij ontbreken

steeds

komen nieuwe gedachten

bij mij op

en willen een nieuw leven scheppen

waardoor een andere wending

de nuance belangrijk maakt

en altijd

wil ik naar de perfectie

om uit te drukken

wat ik op dat moment

ervaar

maar met een nieuw moment

komen andere meningen

die ook belangrijk zijn

naar boven drijven

en maken zo

een verhaal zonder einde

tot het op een dag

bruusk zal worden afgebroken