03 juni 2024

klein meesje

Enkele weken zagen we je ouders af en aan vliegen. Tot we je hoorden piepen wisten we niet waaraan we ons konden verwachten. De laatste dagen was er een hels kabaal. Je ouders bleven veel langer aanwezig en vlogen af en aan in het kotje. Leven in het huisje, zo wisten wij. We zagen je ouders ook van de zaden pikken en met kleine stukjes in het huisje verdwijnen. Een paar dagen was het een af en aan vliegen. Ook merkten we een wijzigende voorkeur, nu pikten ze ook af en toe van de pindapasta.

    Maar jij bleef verborgen. Toch gaf het af en aan vliegen met op de achtergrond een hevig gepiep, ons de zekerheid dat onze verwachting snel zou worden bevredigd.
    Daar was je dan. Verdwaasd bleef je in het ronde toegangsgaatje zitten kijken naar de omgeving. We zagen je proberen je vleugeltjes wat te strekken. Moeilijk natuurlijk om ze helemaal uit te spreiden in het kleine ronde deurtje. Je tijd was wel gekomen om op verkenning te gaan. Met een sprong en proberen de vleugeltjes open te krijgen, duikelde je uit het nest op het terras. Benieuwd begon je te zoeken en af en toe je strekte je de vleugeltjes. Hoger dan 10 cm kwam je nog niet. Je zocht beschutting en kroop achter een bloemenbak. Zelfs je ouders vonden je niet meer.
    Stil, verscholen achter onze ramen, hielden wij dit kleine schouwspel in het oog. Toch was een kort toiletbezoek voldoende voor jou om te verdwijnen.
    Goede vaart en prettig leven, jong meesje.

 

01 juni 2024

bezigheid

Met zachte hand
kneed ik en vorm
je moet warm en vochtig
zwaar en vol voelen

zo blijf ik kneden
voeden met wat
water of ook meel
je lust het, soms teveel

lange tijd wachten
dan heerlijk verwarmen
zo begin je te geuren

lekker brood