sonnet 2

 

Wat je wil, wat je weigert, wat je bent
Toont jouw onhebbelijkheden
Hiermee lok ik je uit de tent
Dat heb je zeer goed begrepen

Je bent zo grof en onbeschoft
Niets of niemand staat je in de weg
Tot er ooit eens iemand ontploft
Dan ben je gekwetst, kruip jij niet meer recht

Zo zal ik jou dan mogen herinneren
In alle oprechtheid met de nodige schijn
Loop jij te pronken en je te etaleren

nu erken je wel je meerderen
ze tonen meer inhoud in hun brein
ach ja, jij zal het toch nooit leren