ego

een ego bewandelt een pad

soms platgelopen door anderen

eigent zich dit toe

en loopt op zijn beurt de ervaring plat

het pad krijgt een nieuw leven

waar mogelijk bloemen naast gaan bloeien

het ego straalt

verder op veroveringstocht

ongenaakbaar

de poolster dooft langzaam

 vrijheid

laat mij los, laat mij gaan

jij die ooit het potlood was

boven het blad waar mijn ideeën vorm kregen

niet in bedwang kon houden

uit zichzelf de woorden vormde

geen tussenkomst duldde

het was nog niet gezegd

en het werd geschreven

zonder beredeneerde volzinnen

die onnatuurlijke wansmaak nalieten

en het gevoelen niet treffen

neen, zo gleed het niet

het waren voltreffers waar ik zelf van verschoot

zo op papier gekomen zonder bewegen

het stond er

dat was jij

maar laat me nu los, laat me vrij

geef mij mijn vrijheid om te doen

ook uit mezelf, zonder tussenkomst

zo, zonder nadenken, met emotie

kracht die je voelt

wanhoop die er is

geeft me het idee vrij te zijn

geef me het genoegen een beslissing te kunnen nemen

laat me los en laat me zoeken

zonder jouw bemoeienis of dwingelandij

jouw visie hoort er niet meer bij

laat me vrij, ik wil mijn eigen weg gaan

dromen

 

dromen, och was het maar waar

durven fluiten zonder bezwaar

in een kerk op het altaar

duwen en trekken zo zwaar

fluitend verder trekken

alsof er niets is gebeurd

schouders ophalen bij een boze blik

stom begijntje, het was maar een droom

hedendaags

 

een verdorven scheet

al heeft hij het niet breed

laat zich aan luxe hangen

door reclame vangen

wordt een arme drommel

teleurgesteld aan de bommel

wat een leven

 Waarom,

waarom zou ik steeds luisteren

zonder nadenken alles opvolgen

gestaag je zin doen

en niet buiten de lijntjes kleuren,

waarom?

Is er een reden om te geloven

dat je het goed met me meent

en altijd goed voor mij zal doen

dat je je steeds zal inspannen voor mij

en jezelf buiten beschouwing laten

waarom zou ik dat geloven

ben ik zo heilig dat je mij wil behandelen

als een relikwie onaangetast

steeds ongeschonden wil bewonderen

in alle gaafheid

maar zonder gezicht?

Is het dat waard

en is dat correct?

Is dat het leven dat je mij wil aandoen

ach nee, dat je jezelf zal opleggen

ik geloof je niet