dromen

 

dromen, och was het maar waar

durven fluiten zonder bezwaar

in een kerk op het altaar

duwen en trekken zo zwaar

fluitend verder trekken

alsof er niets is gebeurd

schouders ophalen bij een boze blik

stom begijntje, het was maar een droom

hedendaags

 

een verdorven scheet

al heeft hij het niet breed

laat zich aan luxe hangen

door reclame vangen

wordt een arme drommel

teleurgesteld aan de bommel

wat een leven

 Waarom,

waarom zou ik steeds luisteren

zonder nadenken alles opvolgen

gestaag je zin doen

en niet buiten de lijntjes kleuren,

waarom?

Is er een reden om te geloven

dat je het goed met me meent

en altijd goed voor mij zal doen

dat je je steeds zal inspannen voor mij

en jezelf buiten beschouwing laten

waarom zou ik dat geloven

ben ik zo heilig dat je mij wil behandelen

als een relikwie onaangetast

steeds ongeschonden wil bewonderen

in alle gaafheid

maar zonder gezicht?

Is het dat waard

en is dat correct?

Is dat het leven dat je mij wil aandoen

ach nee, dat je jezelf zal opleggen

ik geloof je niet

Waar ben je

 

een flits

blinkende ogen

alles voorbij

behalve

herinnering

blauwe ogen

blond haar

een stralende glimlach

herkenning

blijft

een droom

 De laatste rechte lijn

Nog even begrijp je welke muziek

Murmelend zing je een favoriet lied mee

Laat de plaat maar draaien, je voelt je goed

Verdwalend in verleden, bijna vergeten tijd

De laatste bocht gepasseerd

Er is geen weg terug

Geen woorden meer om te bespreken

Geen gebaren meer om te verstaan

Bij een verandering in de kamer

trek je de ogen nog eens open

bij een groet, een vraag

brabbel  je een onverstaanbaar antwoord

je bent er nog

in een laatste rechte lijn

hoeveel gedachten zal je nog passeren

tot de dood ons scheidt