kut met peren

Achteloos ben ik er ontelbare keren voorbij gestapt of gefietst. Nooit was mijn oog op het aanbod gevallen, ik was nooit op zoek naar een café in die straten.

    Hoe het mij toch ineens is opgevallen, weet ik niet meer. De verbazing zal te groot geweest zijn. Aan de ruit hangt, duidelijk zichtbaar, een vreemde tekst in oplichtend gekleurd glas. Is dit een reclame voor een uitzonderlijk aanbod? Hoe komt het dat ik dit nog niet opgemerkt heb? Meestal ben ik hier wel met de fiets voorbij gereden, nu ben ik op een slenterende manier op dezelfde weg.

    Zo een vreemd gerecht wekt onmiddellijk mijn nieuwsgierigheid. Dat had het ook gedaan wanneer het mij was opgevallen. Is het de eerste keer dat de lichtbuizen zo flikkeren, dat valt inderdaad erg op. Een schoonschrift in gele en blauwe kleur meldt me ‘kut met peren’. Verwonderd schudt ik mijn hoofd, heb ik juist gelezen? De slenterpas is er zelfs bij stilgevallen, ik wil zekerheid.

    ‘Kut met peren’, duidelijker kan het niet. Ik ben toch niet in de rosse buurt, waar een lichtekooi zich telkens opmaakt voor haar specialiteit? Een kroeg met een drukbevolkt terras, dat is toch niet mogelijk zo! Of is er een speciale kamer? Zo één als de pezenkamer die altijd zeer privé en aan het zicht onttrokken is. In de hoerenbuurt zal dat misschien bestaan, in een doodgewoon drukbezochte aangelegenheid sluit ik die mogelijkheid uit. Hier wordt de kut wel met peren aangeboden. Vers of ingelegd? Warm of koud? Welke soort peer? Mogelijkheden te over, maar toch niet op deze plaats. En … zou een vrouw dat wel doen? Er worden inderdaad verschillende vormen van genot aangeboden, deze ken ik niet, nog nooit van gehoord. En dan nog: op deze plaats?

    Het moet iets anders zijn, zo in een doordeweeks café. Heeft men een dier gevonden waarvan dit onderdeel geserveerd met peer, lekker is? Van vleeseters kan men veel verwachten. Wordt het hoofdbestanddeel bewaard in de vriezer? Wordt het dan gestoofd of gebakken. Moet de peer koud of mee opgewarmd? En welke soort van peer is het dan? Harde, sappige, zoete, …?

    Is dit gerecht wel goedgekeurd door de dierenbescherming, dat zou ik kras vinden. Dus dat idee kan ik wel aan de fantasie laten, ver van de werkelijkheid.

    Maar waarom hangt die blikvanger dan zo opvallend fonkelend aan de zijruit?

    Benieuwd, die uitdrukking vraagt een verklaring. Hiervoor ging ik op zoek op internet. En dan moet ik een heel eind in de tijd teruggaan, lijkt me. Vreemd voor een café met jonge uitbaters. Of zochten ze naar een treffende slagzin die weinigen zouden begrijpen en waar ze aandacht met konden trekken?

Zelfs in het etymologisch woordenboek wordt ik doorverwezen naar een ‘Woordenboek van Populair Taalgebruik’, verzameld door Marc de Coster. “Kut met Dirk, kut met peren, kut met een rietje. (1968) (inf.) gezegd van iets dat waardeloos is. Vgl. dat slaat (rijmt) als kut op Dirk; knudde* met een rietje. Volgens Endt (Bargoens Wdb. 1974) zou Dirk een verbastering kunnen zijn van 'drek', via de dialectische uitspraak 'dèrèk'. 'Kut met peren' wordt soms eufemistisch verkort tot KMP.”