hartendief

 

vergeten noteren
in mijn boekje

niet nodig want
je zit in mijn hart

 warm van hart

Dorre bladeren beginnen te vallen

de laatste trekvogels kozen de vlucht

’s nachts is de eerste koude niet te harden
de winterjassen zijn reeds uit de kast gehaald

en hier zitten wij
dicht bij elkaar
warm van hart
voor elkaar

dromenland

Verdwaald in mijn gedachten

zwevend op een dromerij

Luchtig gewaarworden

Sprankeltje realiteit

meegenomen in wonderland

verdwijnt in wolken geluk

Zie die stip daar

wat was dat ook weer

Gelukzalig murmel ik

iets onverstaanbaar

weet ook niet wat het was

Voel me goed in alle warmte

onder zalig zacht beddengoed

ego

een ego bewandelt een pad

soms platgelopen door anderen

eigent zich dit toe

en loopt op zijn beurt de ervaring plat

het pad krijgt een nieuw leven

waar mogelijk bloemen naast gaan bloeien

het ego straalt

verder op veroveringstocht

ongenaakbaar

de poolster dooft langzaam

 vrijheid

laat mij los, laat mij gaan

jij die ooit het potlood was

boven het blad waar mijn ideeën vorm kregen

niet in bedwang kon houden

uit zichzelf de woorden vormde

geen tussenkomst duldde

het was nog niet gezegd

en het werd geschreven

zonder beredeneerde volzinnen

die onnatuurlijke wansmaak nalieten

en het gevoelen niet treffen

neen, zo gleed het niet

het waren voltreffers waar ik zelf van verschoot

zo op papier gekomen zonder bewegen

het stond er

dat was jij

maar laat me nu los, laat me vrij

geef mij mijn vrijheid om te doen

ook uit mezelf, zonder tussenkomst

zo, zonder nadenken, met emotie

kracht die je voelt

wanhoop die er is

geeft me het idee vrij te zijn

geef me het genoegen een beslissing te kunnen nemen

laat me los en laat me zoeken

zonder jouw bemoeienis of dwingelandij

jouw visie hoort er niet meer bij

laat me vrij, ik wil mijn eigen weg gaan