daar zit je

daar zit je

stil

stil alleen

daar zit je

met een blos op je wangen

half gesloten ogen

je mond prevelt

zonder woorden

daar zit je

stil

stil alleen

gelukkig te zijn

klein meesje

Enkele weken zagen we je ouders af en aan vliegen. Tot we je hoorden piepen wisten we niet waaraan we ons konden verwachten. De laatste dagen was er een hels kabaal. Je ouders bleven veel langer aanwezig en vlogen af en aan in het kotje. Leven in het huisje, zo wisten wij. We zagen je ouders ook van de zaden pikken en met kleine stukjes in het huisje verdwijnen. Een paar dagen was het een af en aan vliegen. Ook merkten we een wijzigende voorkeur, nu pikten ze ook af en toe van de pindapasta.

    Maar jij bleef verborgen. Toch gaf het af en aan vliegen met op de achtergrond een hevig gepiep, ons de zekerheid dat onze verwachting snel zou worden bevredigd.
    Daar was je dan. Verdwaasd bleef je in het ronde toegangsgaatje zitten kijken naar de omgeving. We zagen je proberen je vleugeltjes wat te strekken. Moeilijk natuurlijk om ze helemaal uit te spreiden in het kleine ronde deurtje. Je tijd was wel gekomen om op verkenning te gaan. Met een sprong en proberen de vleugeltjes open te krijgen, duikelde je uit het nest op het terras. Benieuwd begon je te zoeken en af en toe je strekte je de vleugeltjes. Hoger dan 10 cm kwam je nog niet. Je zocht beschutting en kroop achter een bloemenbak. Zelfs je ouders vonden je niet meer.
    Stil, verscholen achter onze ramen, hielden wij dit kleine schouwspel in het oog. Toch was een kort toiletbezoek voldoende voor jou om te verdwijnen.
    Goede vaart en prettig leven, jong meesje.

 

bezigheid

Met zachte hand

kneed ik en vorm

je moet warm en vochtig

zwaar en vol voelen

zo blijf ik kneden

voeden met wat

water of ook meel

je lust het, soms teveel

lange tijd wachten

dan heerlijk verwarmen

zo begin je te geuren

lekker brood

horloge

Verwonderd keek hij op zijn horloge. Een goed merk, batterij zal zeker een jaar meegaan, er zijn geen opmerkingen gekend behalve goede, wist de verkoopster twee maanden eerder te vertellen.

    Daarom dat hij nu sprakeloos naar zijn juweeltje zit te turen. De wijzers geraken geen seconde vooruit. De verkoopster heeft toch niet per ongeluk een oude batterij gebruikt? Hoe is het anders mogelijk? Had hij dan een miskoop gedaan? Geloven wat verkopers graag beweren was geen eigenschap welke bij hem paste. En toch was hij in de val getrapt, zo leek het toch.

    Of geloofde hij teveel in zichzelf? Op internet had hij de site van de winkels in de buurt gevonden. De meesten verkochten alleen peperdure merken. Hij had zich voorgenomen niet teveel geld uit te geven om te weten hoe laat het is. In plaats van zijn smartphone te moeten opduiken, wilde hij het gemak van een blik op een instrument aan zijn pols. Niet te duur, wel makkelijk. Gelukkig was er een winkel in de buurt met een uitgebreide website waar alle prijscategorieën te vinden waren. Alle? Zover had hij niet gekeken. Hij zocht onder de honderd euro en vond een uitgebreide keuze. De koopbare modellen had hij in een vergelijkingstabel gegoten en was zo tot de slotsom gekomen dat de horloge die hij nu heeft de beste koop was. De, mogelijk voorlopige, prijsdaling van zowat zeventig procent had zijn overtuiging een extra boost gegeven. Al bij al was het niet de goedkoopste, de prijsverlaging zette de horloge wel aan de lage kant.

    Met een verwachtingsvolle blik durfde hij na zeker twee minuten terug naar zijn pols te kijken. Het toestel bleef zag er nog steeds hetzelfde uit, de wijzers hadden niet bewogen. Of had hij zich vergist, er stonden geen streepjes bij elke minuut. Met iets gerichter kijken, vond hij de ook nog steeds stilstaande secondewijzer, dat was al een zekerheid. Woordeloze ideeën flitsten door zijn hersens; schichten van denkbare oorzaken, flitsen van wat hij de laatste minuten had gedaan, niets van dat alles bracht een oplossing.

    Bijna radeloos begon hij zijn uitval te bedenken welke hij naar de verkoopster zou richten. Hij schudde zijn hoofd. Aha, zou dit misschien helpen zijn kleinood terug in beweging te krijgen. Voorzichtig maakte hij de armband los, nam de horloge langs de zijkant vast. Als bij wonder draaide de minutenwijzer even achteruit. Nu begon de horloge helemaal gek te doen, dacht hij. Of was hij het die deze foute beweging veroorzaakte? Opwinden moest hij de horloge niet, batterijen doen dit gelijkmatiger. Toch voelde hij even aan het ronde schroefje, de wijzers bewogen. Verschrikt duwde hij het in. De secondewijzer verliet blij zijn stilstand.

mijn bestaan

Verdwenen

uit mijn gedachten heengegaan

blijf jij bestaan

zonder te weten

Verdwaasd nam ik het besluit

om van je weg te gaan

nu blijf ik heel alleen

vechten met mijn bestaan