haiku 10

Met zo weinig woorden

zoveel zeggen

is een kunst

brabbeltaal

verloren woorden

niet gedacht, wel gesproken

wel gedacht, niet gesproken

verdwenen in een woordenvloed

wat zou ik graag

altijd nuttig blijken

met de zinnen die ik uitspreek

de verwensingen die ik vloek

gehoord worden wanneer ik spreek

begrepen worden door het juiste woordenvloed

ijle droom, waanzinnige hoop

brabbel voort, het doet er toch niet toe

eerlijkheid

 

De mens die op mijn weg komt of staat

zal een weerbarstig man tegenkomen

niet van een kleintje vervaard

iemand die zich niet laat intomen

veel hindernissen zijn genomen

verslagen of opzij geschoven

met heldhaftigheid en moed

al doet eigen lofzang niet altijd goed

ik weet waar ik sta, wat het me doet

hoor graag andere meningen

overweeg ze en vind ze misschien goed

zo blijf ik altijd leerling

ik zal niet direct zeggen, ik heb gelijk

wil nagaan of het wel zo is

ben ik de koning te rijk

of was mijn mening mis

losbandig

 

Wat zou ik graag eens gek doen

zonder mij bekeken te voelen

wat zou ik graag eens iets onbezonnen doen

zonder verwijten te krijgen

wat zou ik graag iets losbandig doen

zonder boete van zedenschennis

wat zou ik graag mezelf onbezonnen kunnen uiten

zonder op mijn grijze haren te worden gewezen

dat mag, zo moet het

ga niet over de schreef

volg de regels, ze zijn er voor jou

met jaren lange ervaring zijn regels gemaakt

de wijsheid gevormd door overleg

wisselende gewoontes

brengen nieuwe inzichten

zeer, zeer, zeer

langzaam in beweging

het begin

 

Ik zal het mezelf niet kunnen vergeven als ik het nooit vertel. Wanneer het steeds een verzinsel in mijn hoofd blijft dat nooit in woorden op papier wordt gezet, zal ik mij niet goed voelen. Mogelijk dat niemand er een boodschap aan heeft, maar voor mij zullen het hersenspinsels zijn die anders verrot in de achtertuin van mijn geheugen blijven. Wie heeft het nu graag om nooit daglicht te kunnen aanschouwen, steeds in de duisternis te moeten blijven. Het bedenksel kan ooit begonnen zijn, maar het einde zal nooit een geboorte hebben gekend. En dat is een vreselijke vaststelling wanneer er een lange rijping heeft plaatsgevonden. Ideeën die reeds zo lang in een wachtkamer zitten, zoveel keer overwogen en herschikt, kunnen beter een uitweg krijgen dan in stilte te verdwijnen.

Een wirwar van ingevingen vechten om aandacht. Ze willen de bovenhand krijgen om als eerste met een fonkelend begin te kunnen starten op papier. Wanneer een woord een vrijage van lange duur met een leuk vervolg verkrijgt, volgen andere beelden die vechten om als eerste door de pen verwoord te worden. Alle combinaties worden uitgetest. Het samenspel begint open doelen te benutten. Mogelijke missers worden bij latere herwerking rechtgezet. Zo ontstaan veel zingezinnetjes die een mooie gemeenschap vormen. Hierdoor kan de kop pronkend blinken omdat het weet dat het een leuke staart heeft.

Een begonnen verhaal kan plotselinge wendingen verkrijgen door toevalligheden. Willekeurig gehoorde frasen van mensen in de omgeving veroorzaken een draai aan de vertelling, zodat deze van het dood spoor afwijkt. Hierna kan het tijdelijk een richting volgen tot er weer iets onverwacht gebeurt of gehoord wordt. Het verhaal kan via kronkelingen verdwalen op ongekend terrein. Nooit beleefde gebeurtenissen worden beleefd onder invloed van geopende oren en ogen. De pen kan deze gedachtesprongen moeilijk volgen. Zo kunnen onbekenden medeauteur zijn van de beste romans. De rode draad mag reeds uitgestippeld zijn, de woorden die neergeschreven worden kunnen mee ontstaan door onrechtstreekse invloeden.

Goed om te weten dat ik daar geen auteursrecht hoef voor te betalen.