de mens

Vogels tjilpen vrolijk in de bomen

honden blaffen luidop in het rond

kippen kakelen zich in vervoering

katten spinnen met zalig gegrom

paarden lopen uitbundig rondjes

koeien liggen lui na te eten

varkens knorren een luide trom

schapen blèren tegen elkaar

bomen wuiven met de wind

bladeren ritselen en fladderen

struiken laten zich niet onbetuigd

bloemen bloeien in alle schoonheid

en de mens

die consumeert

hartendief

 

vergeten noteren
in mijn boekje

niet nodig want
je zit in mijn hart

 warm van hart

Dorre bladeren beginnen te vallen

de laatste trekvogels kozen de vlucht

’s nachts is de eerste koude niet te harden
de winterjassen zijn reeds uit de kast gehaald

en hier zitten wij
dicht bij elkaar
warm van hart
voor elkaar

dromenland

Verdwaald in mijn gedachten

zwevend op een dromerij

Luchtig gewaarworden

Sprankeltje realiteit

meegenomen in wonderland

verdwijnt in wolken geluk

Zie die stip daar

wat was dat ook weer

Gelukzalig murmel ik

iets onverstaanbaar

weet ook niet wat het was

Voel me goed in alle warmte

onder zalig zacht beddengoed

ego

een ego bewandelt een pad

soms platgelopen door anderen

eigent zich dit toe

en loopt op zijn beurt de ervaring plat

het pad krijgt een nieuw leven

waar mogelijk bloemen naast gaan bloeien

het ego straalt

verder op veroveringstocht

ongenaakbaar

de poolster dooft langzaam